Δευτέρα 22 Απριλίου 2019
23:39
Τα νέα Βάρης,
Βούλας & Βουλιαγμένης
728x90

Πόλης Αφρουδάκης, ο πατριάρχης μιας dream team

    Τρίτη, 05 Φεβρουαρίου 2019
Σε προηγούμενο τεύχος του «Δημοσιογράφου» είχε φιλοξενήσει τον πρώην προπονητή της Βουλιαγμένης Γιάννη Γιαννουρή. Τον άνθρωπο που κατάφερε να φτάσει τον ΝΟΒ στην κορυφή της Ευρώπης τον Μάρτιο του 1997.

Μια δεκαετία πίσω, ένας πατέρας καθώς παρακολουθούσε την προπόνηση της ομάδας παίδων από τις εξέδρες του κολυμβητήριου στην οποία συμμετείχε ο μεγάλος γιος του, δεν φανταζόταν ότι θα γίνει ο πρωτομάστορας των ακαδημιών της Βουλιαγμένης.

Ο Πολύβιος Αφρουδάκης μας αφηγείται τις καλύτερες ιστορίες αυτής της πορείας.

Από την εξέδρα στο τιμόνι

«Το 1987 άρχισα να επισκέπτομαι τις εγκαταστάσεις του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης καθώς ο μεγαλύτερος γιος μου, ο Γιώργος Αφρουδάκης έπαιζε πόλο στην ομάδα. Παρακολουθούσα πάντα τις προπονήσεις από απόσταση και πάντα στην εξέδρα. Μια μέρα λοιπόν, με σταμάτησε ο Γιάννης Γιαννουρής και μου είπε αν θέλω ή αν ψάχνω κάτι. Ίσως να με θεώρησε ανώμαλο. Με ρώτησε μάλιστα γιατί δεν μιλώ και κάθομαι πάντα σιωπηλός. Τον κοίταξα στα μάτια και του ανέφερα πως έχω μάθει στη ζωή μου να μη μιλώ εκεί που δεν χρειάζεται, απλά να παρακολουθώ. Είμαι ο πατέρας του Γιώργου.

Αυτός ο διάλογος στάθηκε η αφορμή για να ασχοληθώ ενεργά με την ομάδα καθώς την επόμενη μέρα με κάλεσαν στο Διοικητικό Συμβούλιο και μου ζήτησαν αν μπορώ να βοηθήσω στη δημιουργία ακαδημιών. Ήθελα να βοηθήσω τη Βουλιαγμένη να γίνει μεγάλη και τρανή μέσα από τις ακαδημίες της. Ένα χρόνο μετά, δημιουργήσαμε τις πρώτες ακαδημίες και το 1990 ανέλαβα έφορος στην ανδρική ομάδα του ΝΟΒ. Άρχισαν σιγά σιγά να χτίζονται τα θεμέλια για μια ομάδα βασιζόμενη αποκλειστικά σε γηγενείς παίκτες. Μιας ομάδας που τελικά έγραψε ιστορία τη δεκαετία του ’90».

Όλα τα ωραία κάποια στιγμή τελειώνουν

«Από τον Ναυτικό Όμιλο Βουλιαγμένης αποχώρησα το 1999 εξαιτίας μια κόντρας που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στην τότε αθλήτρια Αλεξία Καμμένου με τον Γιαννουρή και εμένα. Η διοίκηση είχε σχεδόν αποφασίσει την παραδειγματική της τιμωρία, ωστόσο προσωπικά είχα αντίθετη γνώμη. Χαρακτηριστικά είχα πει πως τον Γκάλη και τον Γιαννάκη της γυναικείας υδατοσφαίρισης δεν τον διώχνεις από την ομάδα και προτίμησα αυτός που θα πληρώσει το μάρμαρο να είμαι εγώ! Η Αλεξία όπως και ο Μαυρωτάς είναι η ψυχή και η καρδιά του ΝΟΒ όσα χρόνια και αν περάσουν. Ωστόσο παρά την αποχώρησή μου, συνέχιζα να βοηθώ την ομάδα εξωδιοικητικά με γνώμονα την αγάπη προς τον σύλλογο».

polis-afroudakis-vouliagmeni.jpg

Όμιλος ή πάρκινγκ παιδιών;

«Η Βουλιαγμένη προσπαθεί να μείνει ανταγωνιστική στις εγχώριες διοργανώσεις, αλλά αυτή τη στιγμή αν αναλύσουμε το έμψυχο δυναμικό της ομάδας θα διαπιστώσουμε πως δεν υπάρχει ούτε ένας αθλητής που να έχει βγει από τις ακαδημίες. Λυπάμαι που θα το πω, αλλά η κατάσταση που επικρατεί στον Όμιλο, θυμίζει πελατειακό κράτος. Ο Γιώργος Καμπάνης εφήρμοσε αυτή την αναξιοκρατική σχέση, δηλαδή να παίζει στην ομάδα το παιδί του αντιπροέδρου ή το εφόρου για παράδειγμα.

Έκλεισαν τις πόρτες στην κοινωνία, στο παιδί του δημότη Βούλας ή της Γλυφάδας. Σταμάτησαν να δουλεύουν τις ακαδημίες έτσι όπως πρέπει και έχουν μετατρέψει τον Όμιλο σε πάρκινγκ παιδιών. Πηγαίνουν οι γονείς και αφήνουν τα παιδιά τους να κάνουν κάμπινγκ, τους μαθαίνουν να φυτεύουν φασολάκια και φακές. Παιδικός σταθμός έχει γίνει. Η Βουλιαγμένη πρέπει να επανέλθει στην αξιοκρατία και η παραγωγή αθλητών της πρέπει να γίνεται μέσα από την πισίνα. Αν δεν προσέξουν οι διοικούντες, η ομάδα σε πολύ λίγα χρόνια θα είναι μια ομάδα χαμηλής δυναμικότητας στην ελληνική υδατοσφαίριση. Η κρίση που περνά ο ΝΟΒ φαίνεται να επηρεάζει πλέον και το ανδρικό τμήμα. Για όσους δεν το γνωρίζουν, η Βουλιαγμένη πρόσφατα γνώρισε την ήττα από την πιο αδύναμη ομάδα της κατηγορίας. Αυτό είναι το αποτέλεσμα όταν φυτεύεις φακές αντί να κάνεις προπονήσεις».

Ο Κασιδόκωστας αδιαφορούσε για το πόλο

«Ο Γρηγόρης Κασιδόκωστας παρότι υπήρξε αθλητής του Παναθηναϊκού και αγαπούσε τον αθλητισμό, δεν βοήθησε επί της ουσίας ποτέ τον ΝΟΒ. Ο σημερινός δήμαρχος έχει βοηθήσει πολύ περισσότερο τον Όμιλο αλλά και τον τοπικό αθλητισμό γενικότερα. Θυμάμαι τον Κασιδόκωστα να μου λέει πως θα γκρεμίσει τις εγκαταστάσεις του ΝΟΒ γιατί φαίνονταν αντιαισθητικές από την πλατεία και θα έφτιαχνε κολυμβητήριο στο Καβούρι. Χάρηκα ιδιαίτερα όταν πληροφορήθηκα ότι στα σχέδια του Δήμου είναι η κατασκευή δημοτικού κολυμβητηρίου στη Βάρη. Εύχομαι και ελπίζω όταν υλοποιηθεί το έργο, η εγκατάσταση να λειτουργεί με αξιοκρατικούς όρους και να μην υπάρξουν άτομα που θα εκμεταλλευτούν με την κακή έννοια την πισίνα, όπως γίνεται στο κολυμβητήριο της Σχολής Ευελπίδων όπου ορισμένοι το έχουν μετατρέψει σε μαγαζάκι τους».

{Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Δημοσιογράφος» στο τεύχος Ιανουαρίου}