Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018
23:38
Τα νέα Βάρης,
Βούλας & Βουλιαγμένης
728x90

Δημοφιλή νέα:

Ο δημιουργός των «μπέμπηδων» της Βουλιαγμένης

    Τετάρτη, 07 Νοεμβρίου 2018
Γιάννης Γιαννουρής και Βουλιαγμένη είναι μια σχέση ζωής που κρατάει μισό αιώνα και συγκεκριμένα από το 1964, όταν ο εξάχρονος τότε κ. Γιαννουρής κολύμπησε για πρώτη φορά στα νερά του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης, πολύ πριν κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης με τον αγαπημένο του σύλλογο.

«Η πρώτη μου γνωριμία με τον υγρό στίβο ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ’60, όταν σε ηλικία έξι ετών ξεκίνησα να κολυμπάω σε μια πλωτή πισίνα μπροστά από τις σημερινές εγκαταστάσεις του Ομίλου. Για έντεκα χρόνια ήμουν κολυμβητής, κατακτώντας πρωταθλήματα νέων και εφήβων αλλά σε ηλικία 16 ετών αποφάσισα να σταματήσω την κολύμβηση και να αφοσιωθώ στην υδατοσφαίριση», λέει στον «Δημοσιογράφο».

Ο πρώτος αθλητής του ΝΟΒ που συμμετείχε σε Ολυμπιάδα

Η ιστορία του πόλο της Βουλιαγμένης ξεκινά από τη δεκαετία του ’50 όταν και οι αγώνες πραγματοποιούνταν στη θάλασσα με τη συμμετοχή του ΝΟΒ στη Γ’ Εθνική κατηγορία. «Φτάνοντας στα τέλη του ’70, η ομάδα συνεχώς ανέβαινε επίπεδο και παράλληλα βελτιωνόμουν ως αθλητής με αποτέλεσμα την κλήση μου στην Εθνική Ομάδα και τη συμμετοχή μου στην Ολυμπιάδα του 1980 στη Μόσχα. Ωστόσο μετά από δύο χρόνια κρέμασα το σκουφάκι μου και αφοσιώθηκα στην προπονητική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της δίψας που είχα να υπηρετήσω την υδατοσφαίριση από τη θέση του προπονητή ήταν το γεγονός πως στην Ολυμπιάδα που συμμετείχα, ζήτησα από την Ομοσπονδία να γυρίσω πίσω για να ξεκινήσω άμεσα την προπονητική, με αποτέλεσμα να παρακολουθήσω την Τελετή λήξης των Αγώνων από την τηλεόραση», εξηγεί ο κ. Γιαννουρής.

Η ομάδα που άφησε εποχή Το 1982 είναι η χρονιά ορόσημο για τη μετέπειτα πορεία της Βουλιαγμένης.

«Είχα τέτοιο πάθος με τη δουλειά μου που το σπίτι μου ήταν μέσα στις εγκαταστάσεις του Ομίλου, εκεί που είναι τα σημερινά ιατρεία, διότι δεν είχα χρήματα για να πληρώνω ούτε το ενοίκιο. Συγκεκριμένα από το 1977 μέχρι το 1982 δούλευα εντελώς δωρεάν, αλλά τελικά άξιζε τον κόπο. Η επιμονή και η πίστη σε αυτό που έκανα ανταμείφθηκε μετά από μια δεκαετία. Διονύσης Πρωτόπαπας, Βαγγέλης Ρούπακας, Γιώργος Μαυρωτάς ήταν η πρώτη φουρνιά των μπέμπηδων που ανέβηκαν στο πιο ψηλό σκαλί του ελληνικού πόλο το 1991, κατακτώντας το πρωτάθλημα. Λίγα χρόνια μετά, την σκυτάλη πήρε η παρέα του Γιώργου Αφρουδάκη όπου κατέκτησε τα πάντα, με αποκορύφωμα το Κύπελλο Ευρώπης. Εκτός από τους τίτλους και τις πορείες, το σημαντικότερο απ’ όλα ήταν ο χτίζαμε γερά θεμέλια στο σύλλογο. Ο ΝΟΒ για την εποχή εκείνη ήταν πρωτοπόρος στη δημιουργία ακαδημιών, αγωνιστικών τμημάτων για αγόρια και κορίτσια από τα οποία στη συνέχεια κάποια συμμετείχαν σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Γενικότερα, η Βουλιαγμένη έχει αναδείξει πάρα πολλά παιδιά και προπονητές που έχουν κάνει καριέρα. Για μένα είναι μία ηθική ικανοποίηση, στον Ναυτικό Όμιλο οφείλω πολλά γιατί μου δόθηκε ένας χώρος για να δραστηριοποιηθώ και να δημιουργήσω, είμαι τυχερός και ευγνώμων γιατί είχα την τύχη να είχα δίπλα μου και παράγοντες που στήριζαν εμένα και τη δουλειά μου. Ένας προπονητής είναι πολύ τυχερός όταν δουλεύει με ικανούς αθλητές και σωστή διοίκηση. Το ζητούμενο είναι ο αθλητής να έχει όρεξη. Για παράδειγμα το ’82 που ανεβήκαμε στην Α’ Εθνική μέχρι το ’88 τα παιδιά της Βουλιαγμένης δεν έπαιρναν ούτε μία δραχμή, το 1988 για πρώτη φορά το σωματείο τους έδωσε οδοιπορικά. Μετά από 10 χρόνια κατέκτησαν την κορυφή της Ευρώπης» μας εξηγεί.

Η Βουλιαγμένη Κυπελλούχος Ευρώπης

Το ημερολόγιο δείχνει 22 Μαρτίου 1997 και το κλειστό κολυμβητήριο του ΟΑΚΑ είναι ασφυκτικά γεμάτο από 7.000 φιλάθλους οι οποίοι πανηγυρίζουν μαζί με τους «μπέμπηδες» του Γιάννη Γιαννουρή την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης. «Πολύ μεγάλη επιτυχία, την οποία την καταλάβαμε μετά από χρόνια. Δεν είχαμε ηττηθεί από κανέναν, αντιμετωπίζαμε υπερδυνάμεις του ευρωπαϊκού πόλο και κάθε φορά που κερδίζαμε, πιστεύαμε ότι θα πάμε πολύ ψηλά όπως και έγινε. Η ομάδα του 1997 αποτελούνταν από αθλητές που βγήκαν από τα σπλάχνα της Βουλιαγμένης. Ήταν ένα απίστευτο μοντέλο ομάδας, όλα τα παιδιά τότε παίζανε με την καρδιά τους, δεν ήμασταν καθαρά επαγγελματική ομάδα. Η απήχηση στον Τύπο της εποχής ήταν τεράστια.

Εξώφυλλα, αφιερώματα σε εφημερίδες και περιοδικά για μια ελληνική ομάδα που κατέκτησε την Ευρώπη με γηγενείς παίκτες. Αθλητές όπως ο Ζάχος Αφρουδάκης, ο Νίκος Καφετζόπουλος και ο Δημήτρης Τσίκλος, ήταν μόλις 17 ετών όταν συμμετείχαν σε έναν τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Πλέον, όλα έχουν αλλάξει στον τρόπο λειτουργίας του συλλόγου. Αυτή την στιγμή στην ομάδα μόνο ο Χρήστος Αφρουδάκης προέρχεται από τις ακαδημίες του ΝΟΒ και οι υπόλοιποι αθλητές είναι μεταγραφές. Ορισμένοι παίκτες που ξεχωρίζουν από το «φυτώριο» του ΝΟΒ δυστυχώς αναζητούν σε άλλη ομάδα καριέρα.

{Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ στο τεύχος Οκτωβρίου}
banner reporter