Πέμπτη 09 Απριλίου 2020
00:33
Τα νέα Βάρης,
Βούλας & Βουλιαγμένης
728x90
Η 15η Ιουνίου είναι μια ημέρα ορόσημο για τη φύση του Νοτίου Υμηττού. Σηματοδοτεί τη θλιβερή επέτειο ενός ακόμη σημαντικού πλήγματος στη χλωρίδα και πανίδα του βουνού αλλά και στην εικόνα που προσλαμβάνει όποιος σηκώσει το βλέμμα από τα παράλια των νοτίων προαστίων προς τις δυτικές πλαγιές του Νοτίου Υμηττού.

Στις 15 Ιουνίου 2009 το μεσημέρι ξεσπάει πυρκαγιά στη θέση Πατητήρι της Γλυφάδας, η οποία σύντομα ανεβαίνει τη πλαγιά της κορυφής με την ονομασία «Δασωμένη Κορυφή» και ωθούμενη από τους βόρειους ανέμους φτάνει μέχρι την κορυφογραμμή και τα διοικητικά όρια με τη Βούλα. Περίπου το 40% του Νοτίου Υμηττού καίγεται.

Η καμένη έκταση είναι μεγάλη, η ζημιά στο οικοσύστημα όμως είναι μεγαλύτερη κι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η φύση επλήγη πάνω στην πιο ευάλωτη στιγμή, πάνω στη διαδικασία αναγέννησης από παλαιότερες πυρκαγιές. Από τη συγκεκριμένη πυρκαγιά κάηκαν αναδασώσεις και εξοπλισμός, κάηκαν φυσικά αναγεννώμενες εκτάσεις, ζώα και πουλιά.

Όσοι πάλεψαν με τις φλόγες, όσοι βρέθηκαν ψηλά στο βουνό και στάθηκαν απέναντι στο μέτωπο για να προστατέψουν τη φύση και όχι τις περιουσίες τους, όσοι εισέπνευσαν τη στάχτη και ένιωσαν τον πόνο και τη θλίψη, δεν λύγισαν. Είναι εδώ. Συνεχίζουν την προσπάθεια. Η ελπίδα δεν χάνεται.

Πάνω από 60.000 δενδρύλλια έχουν φυτευθεί, με επιστημονικά κριτήρια, σε επιτυχημένες αναδασώσεις τα τελευταία χρόνια. Πολλά από αυτά είναι πλέον 4 ετών και σιγά-σιγά, με τους αργούς ρυθμούς της φύσης, πρασινίζουν και πάλι το βουνό. Μια τεράστια προσπάθεια έχει καταβληθεί και συνεχίζει να καταβάλλεται, δυστυχώς από λιγότερους από όσους θα έπρεπε ή θα μπορούσαν να βοηθήσουν. Μαζί με τα έργα των ανθρώπων η φύση αναγεννιέται και αυτή. Τα φυτά, τα δέντρα και τα πουλιά επιστρέφουν, ακόμη κι εκεί που δεν έχουν βρεθεί αρχές, εθελοντές ή απλοί πολίτες.

Η στιγμή είναι κρίσιμη. Ο κίνδυνος εξακολουθεί να υφίσταται και είναι μεγαλύτερος από ποτέ. Το οικοσύστημα στα δυτικά του Νοτίου Υμηττού παραμένει εξαιρετικά ευάλωτο και εν πολλοίς ανοχύρωτο. Οι συνθήκες παραμένουν εξαιρετικά αρνητικές για αυτό το τμήμα του βουνού. Οι βλέψεις υπάρχουν ακόμη αλλά κυριότεροι αρνητικοί παράγοντες είναι η έλλειψη οργάνωσης -σε τοπικό επίπεδο- και η αδιαφορία. Λίγα πράγματα είναι διαφορετικά σε σχέση με το 2009.

Στην Εθελοντική Δασοπροστασία Νοτίου Υμηττού προσπαθούμε. Δεν είμαστε οι μόνοι, ούτε είμαστε ικανοί να αποτρέψουμε μια νέα καταστροφή. Είμαστε όμως εκεί και θα κάνουμε ότι μπορούμε. Αν όλοι μαζί κάνουμε ότι μπορούμε δεν θα χρειαστεί να βρεθούμε ποτέ ξανά στο σημείο Α6 (κωδικός σημείο στον επιχειρησιακό Χάρτη Δασοπροστασίας Νοτίου Υμηττού της Ε.Δ.Ν.Υ.) μέσα στο πυκνό σύννεφο καπνού και στάχτης, δίπλα σε ένα πυροσβεστικό όχημα, τραβώντας τη σωλήνα με τα πόδια γεμάτα αγκάθια και τα μάτια γεμάτα δάκρυα.

Δε θα χρειαστεί να βρίσουμε ξανά για την κατάντια της χώρας μας που δεν μπορεί να προστατέψει ένα δάσος δίπλα σε μερικά από τα ακριβότερα προάστια της πρωτεύουσας.

Δε θα χρειαστεί να καταραστούμε ξανά καταπατητές, οικοπεδοφάγους, εργολάβους, αυθαιρετούχους και λοιπές «αφηρημένες» έννοιες που εν τέλει είναι ο γείτονας, ο συμμαθητής, ο φίλος μας. Κυρίως όμως, δεν θα χρειαστεί να μαζέψουμε καμένες χελώνες που ακόμη ανέπνεαν αν και το καβούκι τους είχε γίνει στάχτη και τα πόδια τους είχαν μετατραπεί σε μια άμορφη μάζα μαυρο-κίτρινου ζελέ ή αυγά πουλιών κατεστραμμένα από τις φλόγες.

Αρκεί μόνο να είμαστε όλοι μαζί...

Εθελοντική Ομάδα Δασοπροστασίας Νοτίου Υμηττού